Nerd Heaven

Wat een vreemde droom. Ik loop rond in een New York-style loftappartement. Al rondkijkend ontwaar ik Elinchrom studioverlichting, een Apple Cinema Display, een Wacom tablet en een iPhone oplaadkabeltje. De hele ruimte is licht en voornamelijk wit, met zwarte en grijze accenten. Als ik boven mijn tas op de donkergrijze Ikea-bank laat ploffen naast Mickey Mouse valt mijn oog op een NES (door de bewoonster zelf gerepareerd) en een Super NES. In de boekenkast een boek van Recensiekoning, maar ook een oude analoge Canon. Qua draadloos netwerk kan ik kiezen uit ‘Bitchbox’ en ‘YOLO DEVOLO’. De industriele look wordt verklaard met een aantal flessen in de hoek die doen herinneren aan de geurstoffenfabriek die vroeger in het pand was gevestigd. De Philips TV en de Apple TV staan op standby. Op de salontafel ligt een nummer van Quest. Beneden in de hoek zie ik een Crumpler-rugtas liggen (in dezelfde olijfgroene kleur zoals ik er ook eentje heb) met daarin een Canon EOS 5D Mk2 (ja, heb ik ook).

Cool he? Beetje mijn nerd heaven. Oh kijk, mijn fantasie verzint er nu een mooie nerdin van 1,83m bij die haar bril rechtzet en wat op haar MacBook Air zit te tikken. Ze heet blijkbaar Bianca, ze is fotografe en ze houdt van sushi (oke, hoofd, je kunt het ook overdrijven. Dit bestaat natuurlijk niet echt). Het meisje weet uit haar hoofd op te noemen wie vroeger de stem was van Radio 2 en tevens de zangeres van de Bonduelle reclames. (ha Riemer, dit geloof je toch niet zelf?) Ze verstaat net zoals ik altijd “Werken bij de Fancy” in plaats van “Werken bij Defensie” (oke oke, nu vind ik het zelf ook wel erg gek worden ja). En terwijl we zitten te eten pakt ze haar iPhone erbij, waardoor ik me niet meer bezwaard voel dat ik dat ook al 5 minuten wilde doen. (Riemer, dit stukje heb je volledig uit je duim gezogen, dat kan gewoon niet anders).

Goed, laat ik het dan maar toegeven: dit is inderdaad geen droom, noch uit mijn duim gezogen. Voor iemand die eigenlijk niets doet aan Valentijnsdag, is het knap ironisch dat ik sinds 14 februari iets heb met Bianca (want zo heet ze dan ook echt). Aangezien ik haar hierboven zowat praktisch de hemel in heb geprezen wil ik één en ander natuurlijk wel relativeren: ik heb de inhoud van haar koelkast gezien, dat was redelijk rampzalig (de houmous met groene kruiden bevatte in de winkel nog geen groene kruiden in ieder geval, de rucola leek op gedroogd gras). En ze wint dus bijna altijd met Wordfeud. Maar dat had ik al gemeld.