And on that bombshell…

Volgens mij heb ik het al aan iedereen verteld, maar heeft er niks over op internet gestaan. Meestal staat dit soort dingen op sociale netwerken ook met een kleine tekst ergens verstopt in een hoekje met een afbeelding van een gebroken hartje erbij. Maar. Dus. Helena en ik zijn uit elkaar. Al een hele tijd zelfs. Officieel sinds vorig jaar augustus al, maar helemaal praktisch gezien sinds vorig jaar eind november / begin december. Ze moest alleen nog steeds wat spullen op komen halen. Een groot deel daarvan heeft ze gisteren opgehaald. Dat trok ik toch nog even slecht toen ik thuiskwam en die lege plekken in mijn huis zag. Maar als je het me op de man af vraagt was ik natuurlijk die rode ui uit de HelloFresh box aan het snijden.

“Maar Riemer, waarom schrijf je er nu wel over dan?” Nou lieve kijkbuiskinderen, omdat we het vandaag over daten gaan hebben. En het zou verdomd raar zijn als ik aan het daten was terwijl ik een relatie had. Nou ja, hoewel SecondLove en dat soort websites daar tegenwoordig anders over denken.

Laten we het eerst nog even vaststellen: ik ben ontzettend slecht in daten. Naast mijn algehele sociale awkwardness en mijn absolute onvermogen om interesse te veinzen in iets wat me totaal niet boeit, zorgen de zenuwen (it’s over 9000) en spanning van het fenomeen date alleen al dat er ergens half kortsluiting in mijn brein ontstaat. Ik ben dan al blij dat ik mijn naam zonder fouten uit weet te spreken. Als er een systeem bestond wat daadwerkelijk een legitieme match/klik/vonk kon bewerkstelligen, zonder dat er allemaal date-gedoe tussen zou zitten, ik zou er voor tekenen. Meteen.

Maar goed, deze sukkel zit dus op een datingsite. En meneer de idioot is natuurlijk weer de enige man op deze aardkloot die een meisje dat eruitziet als een fotomodel weet uit te zoeken op basis van alles behalve haar uiterlijk. Geen mens die dat gelooft, maar het is toch echt zo. Alleen, wat vaag, er komt een ‘like’ van haar. Stomverbaasd begin ik maar wat te mailen. Er komt antwoord. En nog wel meer. Mijn voorstel om koffie te gaan drinken wordt niet schaterlachend weggehoond. Behalve dat ze geen koffie drinkt. Dat is wel weer jammer.

And this is where our weirdness kicks in. Zij komt net uit een jarenlange relatie en heeft enkele trekjes (laat ik het zo maar even noemen) die ik ook heb, waardoor dat allemaal niet zomaar uit je systeem verdwijnt. Dat kan ook niet anders na zo’n lange tijd. Ik op mijn beurt ben nog stomverbaasd aan het wennen aan het feit dat er vrouwen bestaan die wel gewoon duidelijk en direct, op het lompe af, kunnen communiceren. (Heerlijk!) En ik wil alles even niet meer op sneltreinvaart: met Helena ben ik bijvoorbeeld veel te snel gaan samenwonen (dat besluit viel al binnen anderhalve maand), en dat is uiteindelijk een groot drama geworden.

Dus als je nu vraagt hoe dit verhaal verder gaat: ik heb geen idee. Mocht het mislukken, dan we hebben we aan elkaar in ieder geval voortaan een ideale uitlaatklep voor relatieproblematiek. Of zelfs voor sociale onhandigheid in het algemeen. En sowieso moeten we een Wiki met nutteloze feitjes aanmaken, want daar zijn we goed in. Wel oppassen: wiki is Hawaiiaans voor snel. En een viking. (Oké, oké, dat schrijf je anders, bite me).

“Maar Riemer, zijn er ook nog negatieve punten aan dat mens?” Jazeker! Ze wint bijna altijd met Wordfeud. Dat is bloedirritant.