Vandaag is het einde aangekondigd van Kink FM. Collega Wietse heeft zojuist deze Red Kink pagina in de lucht getrapt, inclusief link naar een petitie. Ik zeg doen!

Woensdag hingen de Richards hier nog aan de steiger van de gevelreinigers, donderdag parkeert Giovanca de Mondeo van Jurgen van den Berg tegen de auto van onze Voorzitter (en mist op een haar na de auto van collega Jeroen). Altijd fijn, 3FM om de hoek

Zo ook afgelopen vrijdag. Rond 15.00u begon er op het grasveldje naast ons kantoor (daar waar het grote NPO logo staat opgesteld) een fijne opbouwoperatie met tent, tafels, een mobiele studio, maar vooral, een stel gasbarbecue’s! De collega’s van 3FM hadden voor het programma Ekstra Weekend een barbecue georganiseerd, om dit evenement nog even fijn door Piet Paulusma en kok te laten beoordelen. En zodoende:

(Geupload naar YouTube door Michiel Veenstra)

(Spellingscorrectie door Carla Veenstra en stiekem misschien een beetje door Johan Mulder)

“Uw kantoor staat voor u klaar.”

We worden door de toegangspoorten gelaten en moeten vervolgens de roltrap op richting de 3e verdieping. Pas vanaf daar kan je eventueel met liften of trappen verder het kantoorgebouw in. We staan nu midden in “ons kantoor”, het hoogste gebouw van Nederland, natuurlijk midden in Rotterdam (waar anders?): de Delftse Poort.

Dankzij enkele fijne afspraken mogen we als het nodig is van kantoorruimte gebruikmaken in deze 151 meter hoge toren, waarvan je vanaf het Weena of het Stationsplein de top niet kunt zien zonder pijn te krijgen in je nek. De toren die je vanaf Delft, of met goed weer zelfs vanuit Den Haag al kunt aanschouwen. Want de Delftse Poort is hoog. Torenhoog.

Het kantoor dat we vandaag mogen gebruiken is niet zo hoog in het gebouw gesitueerd, ik kan vanaf de plek waar ik zit goed zien wie er allemaal het Holland Casino in en uit lopen. Tijd om dat in de gaten te houden heb ik echter niet, de dag zit vol met interviews en daar bovenop wordt Tim al de hele dag gevolgd door een ploeg van de VPRO. De catering heeft koffie, thee, water en fris voor ons klaargezet, en we maken er dankbaar gebruik van.

Als we onze spullen weer inpakken bespreken we de gebeurtenissen van de dag. Er zijn leuke beelden geschoten bij Helinium, en ook de hele bus- en metrorit naar Rotterdam is vastgelegd. Nu op naar ons kantoor aan de Bergweg om daar wat beelden te schieten van druk aan het werk zijnde collega’s, wat interviews te geven en tussendoor ook even een personeelsvergadering te houden. Dan op de foto, want er moet ook een plaatje bij het stuk dat door Frederique over ons wordt geschreven voor NRC Handelsblad.

Enkele jaren later publiceert NRC weer een artikel – over mislukte internetondernemingen. De VPRO komt met een documentaire over internetondernemers waarmee het niet altijd even goed mee is gegaan. Boris Veldhuijzen van Zanten zit erin, en ook Tim. In een cafe, op de begane grond. Over schulden. Torenhoog.

“We moeten toch eens onze memoires naast elkaar gaan leggen.”

Een conclusie die we misschien licht beneveld namen om half twee ‘s ochtends in een cafe aan de Oude Binnenweg, maar dat maakt het niet minder waar. Als je na zo’n 7 jaar op een selectie aan gebeurtenissen probeert terug te kijken die je allebei hebt meegemaakt, blijk je die toch anders te hebben beleefd. Zo ook ex-zakenpartner Tim. Een kleine greep:

- Tim weet zeker dat we de ochtend van ons faillissement een lang gesprek hebben gehad met een advocaat en dat deze ons heeft afgezet aan het Wilhelminaplein. Ik kan me echter van die hele advocaat en dat gesprek niks herinneren, en denk dat Paul (Tim’s vader) ons daar heeft afgezet.

- Samen wisten we ons te herinneren dat we om ons failliet te laten verklaren zelfs de laatste centen die we bij ons hadden uit moesten geven om recente uittreksels van alle B.V.i.o.’s op te halen bij de Kamer van Koophandel op de Beurs. Dat was gelukkig redelijk te belopen vanaf het Wilhelminaplein, zeker als je de Erasmusbrug eenmaal hebt beklommen (scheelt strippen).

- Daar aan het Wilhelminaplein waren we ook eens Aad van Toor (Adriaan van Bassie) tegen het lijf gelopen. Logisch, want behalve de Rechtbank zit daar ook de Belastingdienst, en het olijke duo woonde natuurlijk in Vlaardingen (overigens niet samen, noch in een caravan).

- Ik wist me weer te herinneren wat we na de uitspraak waren gaan doen: op naar Ahoy’ om daar nog even een bezoekje te brengen aan een beurs waar Paul stond. (Vandaar ook dat het alarmbelletje van mijn analytisch denkvermogen aansloeg, Paul was toch al onderweg naar de stad, en had ons even een lift gegeven).

- Volgens Tim hebben we daarna tot vorig jaar geheel geen contact meer gehad, terwijl ik me kan herinneren dat we nog wat gemaild en gebeld hadden (sterker toch, een van die telefoongesprekken was toevalligerwijs in dezelfde week dat oud-werknemer Lennart me belde terwijl hij bij WebNation aan de slag was gegaan).

Toch zijn we het over de meeste dingen wel eens hoor – ik weet niet anders te verklaren hoe het kan dat Tim een MacBook Pro en een iMac in huis heeft en ik een iMac en een MacBook, en hij op het MediaPark in Hilversum bij de VPRO is gaan werken, en ik bij NOS/NPO (u raadt het al) op het MediaPark in Hilversum.

Een poging tot memoreren vindt u trouwens hier.

Kijk dus snel op de site van 3FM Serious Request 2007 om te zien wat er allemaal gaat gebeuren.

En deze kerst brengt ons zelfs een nieuwe versie van… Flappie!

Samen met Peter (toen mijn leraar Nederlands, toen tevens toetsenist van For Absent Friends en later ook het internetwereldje ingerold door naar Lost Boys te gaan) stap ik het Audiocentrum binnen. Dit gebouw, dat vroeger het MuziekPaviljoen heette, was het als eerste geplande project op het MediaPark, en een groot deel van de uitzendingen van de Publieke Omroep komt hier vandaan. We zijn te gast bij BNN United, en Peter heeft zich opgeofferd om naar Hilversum te rijden. (Net zoals Wiskunde A leraar Piet zo aardig was om met ons mee te gaan naar de ThinkQuest prijsuitreiking in New Metropolis, om ons daarna te trakteren op pizza en Irish Coffee).

Nadat we tip krijgen om vooral de koptelefoons maar niet op te zetten, gaat het gesprek eigenlijk snel – ik zou niet meer weten wat we gezegd hebben. Terwijl Peter het formulier voor de reiskostenvergoeding staat in te vullen, neem ik nog steeds de omgeving in me op en bedenk ik mezelf dat ik het MediaPark een enorm boeiende werkomgeving vind. Die interviews zijn echter niets voor mij, dat laat ik altijd aan Tim over – waarom hij dit keer niet kon is me alweer ontschoten. Ik zou later nog enkele malen op het MediaPark te vinden zijn, opnieuw voor truelogiX en ThinkQuest, maar dan in het ActualiteitenCentrum (niet voor interviews trouwens).

Dat de omroep ons wel wist te vinden bleek uit het feit dat een VPRO cameraploeg Tim (en daarmee ook de rest van het team) uitgebreid volgde voor De Nieuwe Wereld. Dat de actualiteit zo’n uitzending al snel kan achterhalen bleek al snel, en zodoende kwam er ook nog een uitzending van Het Geluk van Nederland. Vervolgens wordt zo’n programma tot in den treure herhaald op holland.doc, waarna bekenden van me weer kunnen roepen “Pallie, je bent weer op TV!”

Op een een of andere manier blijft dat Hilversum maar als een rode draad door mijn leven lopen. Nou kan dat ook niet echt anders als televisie-, radio- en muziekliefhebber, maar laten we hopen dat het niet al te overdreven wordt…